Anouk Fransen, voormalig VVD-fractielid gemeente Vijfheerenlanden Betrokken bij het burgerberaad over sociale ontmoetingsplaatsen
Toen het idee voor een burgerberaad ter sprake kwam in de gemeenteraad van Vijfheerenlanden, was Anouk kritisch. Ze wilde geen extra bestuurslaag, geen vertragende factor, maar echt helderheid in de rolverdeling vooraf. “We waren wel voorstander van participatie, maar keken vooral naar de manier hoe, zodat we er profijt van zouden hebben, en niet uiteindelijk last van.”
Het onderwerp werd sociale ontmoetingsplaatsen. Een complex vraagstuk in een gemeente die net uit een herindeling was ontstaan, met dorpen en kernen die elk hun eigen beleid hadden.
Wat Anouk verraste: het enthousiasme van de deelnemers en de kwaliteit van het advies. Er kwamen bruikbare aanbevelingen, zelfs over de financiële verdeling. “We waren echt wel blij met de aanbevelingen en de dingen die eruit zijn gekomen.”
Maar daarna hapert het. Het burgerberaad zelf verliep voortvarend, maar het beleid dat eruit moest volgen duurde twee jaar. “Het ging niet in hetzelfde tempo mee.” En na deze eerste editie is het instrument niet meer ingezet, terwijl er volgens haar genoeg vraagstukken liggen die er baat bij zouden hebben.
Haar advies aan andere gemeenten: “Waag de gok en leer van elkaar.” Niet elke gemeente hoeft het wiel opnieuw uit te vinden. En denk vooraf na over de opvolging, niet alleen van het beleidsadvies, maar ook van het instrument zelf. “Spreek vooraf indicatoren af om te bepalen wanneer je het een succes vindt.” “En borg het daarna als instrument.”
